Bir vaxtlar “Ağdam” adı qədəhlərə dolub-boşalar, süfrələri bəzəyərdi. SSRİ-nin ən ucqar kəndlərinə qədər çatır, Ağdamı tanıdırdı. O ad təkcə içki deyildi - həm tanışlıq, həm də yaddaş idi.

Bu gün Ağdam yenidən tanınır.

Bu dəfə şərabla yox - ruhla.

Süfrələrdə yox - stadionlarda və hər yerdə.

Butulkanın üzərində yox - futbol köynəyində.

Bu gün Ağdamla, Qarabağla təkcə azərbaycanlılar deyil, bütün türk dünyası və islam aləmi qürur duyur.

Bu gün meydanda təkcə oyun yoxdur.

Meydanda tarixə yazılan bir ad var:

Ağdam - Qarabağ.

Və bu gün nəticədən asılı olmayaraq, hamımız o adın yanındayıq.

Uğurlar, Qarabağ!