Bura Göyçayın mərkəzidir. Burdan hər gün yüzlərlə şəhər sakini keçir. Burada bir bazar düzəldiblər. Özü də əməlli-başlı bazar. Кənd təsərrüfatı məhsulları, ət və ət məhsulları sanitar-gigiyenik qaydalara əməl edilmədən torpağın üstündə satılır.

Əslində bura bazar yox, "Göyçay-Avtonəqliyyat" ASC-nin ərazisi sayılan istifadəsiz qalmış boş torpaq sahəsidir. Satıcılar yay və qış aylarında açıq havada, toz-torpağın içində alver edərkən çox əziyyət çəkdiklərini deyirlər. Onlar bazarda məhsul satışı üçün heç bir şərait olmadığı halda yer haqqı da ödəyirlər.

Söhbətləşdiyimiz satıcılardan biri deyir ki, burada ticarətlə məşğul olmaq üçün konkret heç bir şərait yoxdur:

"Camaat hamısı çöldədir. Bura bazar sayılmır. Bura avtobaza sayılır. Bazarın işçiləri gəlib buradan avtobazanın qabağından pulu yığıb gedirlər. Çöldə bir nəfər əlində bir toyuq satır. Deyirlər ki, toyuğu satdın, mənim pulumu ver".

Dəhşətlisi budur ki, satıcılar kəndlərdən gətirdikləri süd məhsullarını, göyərtini və meyvə-tərəvəzi piştaxtalarda yox, antisanitariya şəraitində olan bir yerdə, torpağın üstündə satırlar. Bazardakı şəraitdən satıcılarla yanaşı alıcılar da narazıdır. Onlar aldıqları qida məhsullarının həyatları üçün təhlükə yarada biləcəyindən narahatdırlar.

Alıcı Ağamusa dayı deyir ki, burda çox vaxtı zibili yerə atırlar. Göy-göyərtini təmizləyib tökürlər yerə, hər yan kələm qabığı, çürük meyvə-tərəvəz iyi verir: "İstərdim bazarlar üstüörtülü olsun, qəşəng qapısı olsun. İçəri girəndə səliqə-sahman olsun".

Amma səliqə-sahman bir yana, bazara girdin, nəyin harda satıldığını müəyyənləşdirmək üçün hələ bir müddət müşahidə aparmaq lazımdır. Çünki təmizliyə nəzarətin zəif olduğu bazarlarda məhsulu kim harada istədi, orada satır.

Hələ nəzərə alsaq ki, əksər bazarların üstü açıqdır, onda burda satılan məhsulları payız-qış mövsümündə, yağış-qar altında təsəvvür etmək elə də çətin deyil.

Qarşılaşdığımız maraqlı məqamlardan biri də bəzi satıcıların bazara buraxılmaması xəbəri oldu:

Bu "bazar-vağzal"da ət və ət məhsulları, süd və süd məhsulları ayaqqabı, paltar və eləcə də digər məişət əşyaları olan yerdə satılır ki, bu da bir sıra infeksiyaların yaranmasına zəmin yaradır.

Meyvə-tərəvəz satıcıları isə özlərini təmizə çıxartmaq məqsədi ilə hər gün bazar sahibinə pul verdiklərini, bunun müqabilində isə bazar işçilərinin heç bir iş görmədiklərindən şikayətlənirlər.

Professor Adil Qeybullanın dediyinə görə, tozla bərabər günəş şüaları altında ərzaq məhsulları öz keyfiyyətini tamamilə itirir: "Xüsusilə də ağartı və ət məhsullarının üstüaçıq şəkildə satılması düzgün deyil. Bu məhsullar günün altında və tozla təmasda olarsa, dioksin adlanan toksik maddə ifraz olunur. Bu da orqanizmin zəhərlənməsinə gətirib çıxarır. Bundan başqa, küçədə satılan ərzaqların keyfiyyət parametrləri məlum deyil. Onların saxlanma qaydaları da ciddi şəkildə pozulmuş olur. Ona görə də həmin ərzaq məhsullarının istifadəsi və satışı yolverilməzdir. Çünki qəbul olunan qida mütləq xüsusi yerlərdə - iaşə obyektlərində satılmalıdır".

Bazar rayonun icra başçısı Mənsur Məmmədovun kabinetindən də görünür. Başqa sözlə, hər şey – o kəsilmiş heyvan başları da başçının gözü qabağındadır...