Kult.az şair Faiq Balabəylinin “İlahi, dost demişəm sənə” şeirini təqdim edir:

İlahi, dost demişəm,

dost demişəm mən sənə

əlini uzat, yapış nə olar tut, əlimdən

ətəyindən tutmuşam, ya dur kəs ətəyini

ya da qoy qanı damsın ətəyinə, əlimdən.

İlahi, sən verdiyin boyum, buxunum bu cür

uzağım çox uzağdı, yaxınım da ki,... bu cür

bax, elə “bu cürələr” məni içdən çürüdür,

başqa nə bacarırsan, de nə gəlir əlindən...

İlahi, bu dağı ki sən çəkmisən sinəyə

yamacı kol-kos olar, həsrət qalar çiçəyə

tut e əlimdən mənim, qaldır gəlim köməyə

qulaqların tutulsun ahımdan, sitəmimdən...

İlahi, mən bilirəm...

sən də yaxşı bilirsən

verdiyin əzablara dodaq qaçırıb gülsəm,

əlimin arxasıyla gözümün yaşın silsəm,

daha nələr yazacaq alnıma qələmindən.

İlahi, gəl əfv elə, bu dəfə keç suçumdan

Göndərdiyin acılar sürüşür qucağımdan

amma yerə toxunmur, - ayağımdan, qıçımdan

yapışıblar, necə ki tutmuşam ətəyindən...