(Əvvəli burada)

Ziba həyat hekayətini danışdıqca fikirləşirdim, görəsən, neçə belə qadın təsadüfdən, ya zərurətdən məhbəs həyatı yaşayıb, özünün qadın zərifliyi ilə vidalaşıb? Axı onların cəzalarını daha yumşaq etmək olardı. Bəs filmlərdə göstərilənlər nədir? Axı o filmlərdə istintaq elə aparılır ki, haqq qalib gəlir. Bəs bunun həqiqəti niyə boğulub? Bu fikirlərlə Zibaya həyat hekayətini davam etdirməsi üçün növbəti sualı verdim:

- Onu niyə şırımladın?

- Özünü yaxşı aparmadı. Mən iki il idi içəridə idim. Dəfələrlə həbs olunmuş bir qadın yenidən həbs olunub, mən olduğum barakda yerləşdirildi. Elə ilk gündən mənimlə düz gəlmədi. Əvvəlcə yerimi istədi, burada mən yatacağam, - dedi. Ürəyimcə olmasa da, bir söz demədim. Həm yaşı çox idi, həm də bir neçə dəfə "srok" yatmışdı. Amma o qudurğanlıq etdi. Nəzarətçilərlə, zabitlərlə münasibəti yaxşı idi, heç bir iş görmürdü, tələbləri isə böyük idi. Haqq istəyirdi, gələn sovqatların yaxşısını özünə götürürdü, qadınları aşağılayırdı. Ən çox da özünü müdafiə edib, namusunu qoruyub cinayət törədənlərə qarşı aqressiv idi.

Bir qadın vardı, kəndli idi. Əri oğraşlıq edib başqa gənc bir qızla evlənmişdi, bunu isə həmin gənc qadının nökəri kimi saxlayırmış. İt damına bağlayıb qabağına yal tökürmüş, işgəncə verirmiş. Çölçü imişlər, mal-heyvanları varmış. Namərd kişi birinci arvadının gözü qarşısında təzə arvadı ilə yatırmış, mazaqlaşırmış, bir sözlə, necə bacarırmış, o cür də pis rəftar edirmiş. Kişi çox güclü, nəhəng adam imiş, təzə arvadı isə qızından yaşca kiçik imiş. Nə isə, bu qadın ərini güllələyib öldürmüşdü. Nəzarətçilər də, məhbuslar da bu qadına hörmətlə yanaşardı. Təəssüf ki, bu katerjan arvad ona göz verib işıq vermirdi. Elə mənə də münasibəti pis idi. Deyirdi ki, ərinizi öldürmüsünüz, bu yenə də boynuna alır, sən isə oynaşınla əlbir olmusan, izi itirmək istəmisən. Bir neçə dəfə xəbərdarlıq etdim, özünə qoyulmadı, elə hey təhqir edirdi.

Ziba yenə də su içmək istədiyini dedi. Təklif etdim ki, çay içsə yaxşıdır. Razılaşdı:

- De çayniki tünd etsinlər, çifir olsun.

Çayçıya çifir hazırlamasını xahiş etdim. Dinməz, başı ilə olar, - dedi.

- Ziba, sən də götürüb qadının üzünə bıçaq çəkdin?

- Yox, bu bir neçə gün sonra oldu. Bütün qızlar barakda olarkən o, alt paltarlarını gətirib qarşıma tökdü, bunları yu, qurut, ütü çək, deyib, üzümə irişdi. Ayağımla onun əskilərini kənara itələdim. Saçımdan tutub döşəməyə çırpdı, əlini ayaqlarımın arasına soxub baldırımı möhkəm sıxdı, ağrıdan huşumu itirdim, sonra nazik, iti uclu dəmir parçasını sifətimə dirədi, "cızaram sifətini", - dedi. Hay-küyə nəzarətçilər gəldi. Onu apardılar, 3 gün karserdə qaldı. Qayıdandan sonra bu dəfə məni ölümlə hədələdi. Gecədən keçmiş əlaltısı olan iki qadını üstümə saldırdı, məni döydülər. Hər ay 300 manat verəcəyimi dedilər. İmkan tapıb həmin qadını saçladım, əvvəlcədən dəstəyini itilədiyim qaşıqla sifətinə şırım çəkdim və dedim ki, mənim itirəsi heç nəyim qalmayıb, əgər bir də mənə qarşı hər hansı bir kobudluq etsən, boğazını üzəcəyəm.

Azad olunandan sonra bildim ki...

- Ziba, qadın koloniyasında belə hallar o qədər də olmur, görünür, xüsusi bir tapşırıq alıbmış ki, səni aradan götürsün.

- İnanmıram elə bir şey olsun. Bu oğurluq, dələduzluq edən biri idi. Sadəcə, mənim daima fikirli olmağım, heç kəsə qarışmamağım, işdən sonra mütaliə etməyim ona xoş gəlmirdi. Özü kimi əliəyriləri toplamışdı başına.

- Bəs, ərindən, xalan qızından bir xəbər çıxmadı?

- Ərimi heç görmədim. Amma xalam qızı tapıldı, mənimlə görüşə gəlmişdi. Dedi, Xabarovskda yaşayırıq, ərim azərbaycanlıdır. Mənə ürəyi yanırdı, uşağımı da gətirmişdi. Dedi, razılıq ver, aparım özümlə. Anası kimi baxaram, razılıq vermədim. Dedim, anam saxlayır. Mən azad olunandan sonra bildim ki, xalam qızı hər ay uşağım üçün, elə mənim dolanışığım üçün də pul göndərirmiş. Anama deyib ki, Ziba mənə analıq edib, onu yaddan çıxara bilmərəm.

- Bəs, xalan qızının əri kim idi, tanış ola bildinizmi?

- Yox, onun əri heç vaxt Azərbaycana gəlmədi. Amma çox zəngin biri olması bəlli idi. Xalam qızının bütün arzularını həyata keçirirdi. Mən azadlığa çıxanda qızım böyümüşdü, bu dəfə qızım onunla getmək istədi, razılıq verdim, amma o razı olmadı.

Ortada qaranlıq nələrsə var...

- Burada bir sirr var. Necə olur ki, qız uşağı evdən yoxa çıxır, sonra Uzaq Şərqdə azərbaycanlı iş adamı ilə ailə qurur və bir dəfə də olsun onun əri vətənə gəlmir.

- Mən də elə düşünürəm ki, ortada qaranlıq nələrsə var. Bir dəfə o mənə dedi ki, ərimlə danışmışam, bizim uşağımız olmadığına görə sənin qızının bütün xərclərini çəkəcəyik, öz qızımız kimi ərə gedəndə toyunu edib, cehizini, evini alacağıq.

- Ziba, necə fikirləşirsən, xalan qızının səxavətli əri sənin ərin ola bilərmi? Bəlkə elə bu Rəhmandır?

- Mən də bu haqda çox fikirləşirəm. Amma onun ərinin adı başqa idi. Bir neçə dəfə Bakıya pul göndərmişdi, birlikdə gedib almışdıq. Amma adı dəyişdirməyə, yeni pasport almağa nə var ki?

Ziba çayçının gətirdiyi çaynikdəki çifiri stəkana süzüb, iki ovcunun arasında möhkəm sıxdı. Dodaqlarına apardı, qurtum-qurtum içdi, sonra mənə tərəf uzatdı, "götür", - dedi. Aldım, eynən onun kimi etdim, ovcumda sıxıb iki əlimlə dodağıma yapışdırdım. Acı çaydan içdim. Qaranlıq məhbəs otağında olduğu kimi...