Tanınmış muğam ifaçısı, Əməkdar artist Almaz xanımla budəfəki görüşümüz onun yeni ev aldığı günlərə düşdü. Onun təzə mənzilini çətinliklə də olsa, axtarıb tapdım. Qapını üzümə oğlu Azər açdı. Mənzilin yüksək zövqlü dizaynı və mebel dəsti nəzərimdən qaçmadı; təbii ki, bütün bunlar Almaz xanımın zövqünə uyğun hazırlanıb. Ev sahibəsi məni həmişəki mehribanlığı ilə qarşıladı.

- Nəhayət ki, ev probleminiz həll olundu!

- Sağ ol, Aynur, bilirsənmi, mənim üçün ən böyük rahatlıq məhz evin olmasıdır. İnsan ailədən bir cür zövq alır, sevgidən bir cür. Amma evin və şəraitin yaxşı olması insan üçün ən böyük şərtlərdən biridir. Yeməyin az, çətinliyin çox ola bilər, amma ev şəraiti sənin həyatında birinci olmalıdır. İnşallah, yeni evdə yeni arzularım həyata keçər.

İfadan çox bədən quruluşu...

- Almaz xanım, bu günlərdə Gülüstan sarayında Bakı Dövlət Universitetinin 95 illik yubileyinə həsr olunmuş ziyafət gecəsində çıxışınız zamanı fikir verdim ki, masamız ətrafında nüfuzlu xanımlar sizin ifanızdan çox bədən quruluşunuza diqqət yetirir.

- Doğrudan? Sən Allah pisləmirdilər ki?

- Tam əksinə. Hər kəs sizin arıqlayaraq son dərəcə əla görünüş aldığınızdan danışırdı.

- Nə yaxşı!

- Hə, davamlı yemək sifariş verən bu xanımlar deyirdilər ki, sağ əli bizim başımıza, görəsən nə edib, bu qədər arıqlayıb?!

- Hə, düz deyirsən, bax, əsas şərt odur ki, özünü yeməkdən saxlaya biləsən. Onlara demək istəyirəm ki, yeməsinlər, mənim kimi arıqlayacaqlar. Bildiyiniz kimi, əvvəllər mən də kilolu xanım idim. Vallah, incəlik sağlamlıqdır. İnanın mənə. Onlara bir sirr açım: axşam saat yeddidən sonra yemək yeməsinlər, bol-bol ağartıdan istifadə etsinlər. Ən əsası isə heç kəsə paxıllıq etməsinlər. Bilirəm, xanım üçün dolu bədənli olmaq ən böyük dərddir, amma qəlblərində paxıllıq hissi olsa, arıqlaya bilməyəcəklər.

Zamanları ancaq həsəd hissinə ayrılacaq. Amma insanları sevsələr və onların qarşısına gözəl görkəmdə çıxmağı düşünsələr, bütün işləri əla olacaq.

Əlbəttə, sevirəm...

- Sevgi demişkən, Almaz xanım sevirmi?

- Əlbəttə, sevir. Sevgisiz yaşamaq mümkün deyil! Almaz xanım da vətənini, ailəsini, övladını, həyatı sevir. Tamaşaçı olduqca həssasdır. Əgər biz müğənnilər ifamıza sevgi qatmasaq, tamaşaçı onu dərhal hiss edəcək.

- Heç tamaşaçılardan sizə eşq elan edəni olubmu?

- Ay Allah, o qədər olub, sayı-hesabı yoxdur! Amma bu mənə yalnız əsəb gətirir. Qətiyyən bu halla qürrələnmirəm. Təsəvvür edin ki, bir insan sənin daxili dünyanı tanımadan ilk dəfə görür və dərhal sevgisini bəyan edir. Məncə, bu, normal hal deyil!

- Bəlkə bu qəfil sevgi etirafları sənətinizə vurğunluqdan irəli gəlir?

- O zaman sənətimdən danışsınlar, özümdən yox!

Amma yenə də özümü itirmədim...

- Almaz xanım, sizi hər zaman təmkinli xanım kimi tanımışam, gerçəkdə eləsinizmi?

- Elə anlar olur ki, həddindən çox əsəbi oluram. Daha əvvəlki təmkin də qalmayıb. Çox çətin illər yaşadım; əvvəl atamı, sonra anamı və cavan qardaşmı itirdim. Təbii ki, insan həyatında baş verən bütün hadisələr onun əsəb sisteminə təsir edir.

- Bəs xoş və ya gülməli hadisələr necə, olubmu?

- Əlbəttə, olub. Elə götürək iştirak etdiyim universitet ziyafətində baş verən gülməli əhvalatı. Deməli, duet ortağım Səbuhi İbayevlə çıxış edirəm. Səbuhinin isə yaddaşı olduqca zəifdir; mahnı sözlərini yadında saxlaya bilmir. Canlı musiqi səslənir, "İrəvanda xal qalmadı", ikinci bəndi bərabər ifa etməliyik, amma Səbuhi mahnını tamam başqa sözlərlə oxumağa başlayır. Çaşıb qaldım. Hələ o bir kənara, az qala özüm də mahnı sözlərini unutmuşdum. Bir təhər mahnını sona qədər ifa edib, pərdə arxasına keçdim və o ki var güldüm.

Qara paltarlı...

- Səhnədən danışdıq. Səhnə geyimləriniz və sizi tanıyan bir insan kimi deyərdim ki, elə gündəlik geyimlərinizdə də olduqca ciddi tərzə üstünlük verirsiniz. Ümumiyyətlə, qara rəngə meylinizi necə izah edərdiniz?

- Qara rəngdə insan incə, arıq görünür. Amma geyimlərə gəldikdə, ciddi geyimlərə ona görə üstünlük verirəm ki, səhnədə bir qədər açıq- saçıq paltar geyinsəm, inanın, fikrim qalır paltarımın yanında. Mahnını ifa edə bilmirəm. Odur ki, hər zaman ciddi və qapalı geyinməyə çalışıram.

- Bir çox həmkarlarınız açıq-saçıq geyimlərə üstünlük verir. Onlara məsləhətiniz nədir?

- Onların şəxsi işidir. Əgər yaraşırsa, geyinsinlər. Amma əndazədən çıxmamaq şərti ilə. Unutmasınlar ki, bizi milyonlarla insan izləyir.

- Bəs həyatı hansı rəngdə görürsünüz?

- Həyat mənim üçün güllü, çiçəklidir. Çətin anlarımda isə həyatımı daha çox tünd rənglərdə hiss edirəm. Bəzən o, ağ-qara da olur; bu hal nostalji xatirələrin üstümə hücum etdiyi vaxt baş verir. Ümumiyyətlə, rənglərlə bağlı inanclara çox inanıram.

Sizə bir hadisə danışım. Bir qırmızı pul kisəm var idi. Hiss edirdim ki, çox bərəkətli pul kisəsidir. Elə bir vaxt olmurdu ki, onun içi boş olsun. Bir gün onun köhnəldiyini hiss etdim və təzə pul kisəsi ilə əvəz etdim. Və uzun müddət yeni pul kisəmə bir qəpik belə gəlmədi. Yenidən təzə pul kisəsini bir kənara atıb, köhnə qırmızı pul kisəsini qaytardım çantama; əvvəlki kimi ruzim yaxşılaşmağa başladı.

- Yadımdadır, 2002-ci ildə bütün Azərbaycan daha çox ifanızda səslənən "Dönə-dönə" mahnısını dinləyirdi.

- Bəli, doğrudur. Sözləri İkram Əliyevə, musiqisi Rəvan Habiloğluna məxsus bu mahnı doğrudan da bir "partlayışa" səbəb oldu. Hal-hazırda hansı məclisə gedirəm, o mahnı tələb olunur. Bu yaxınlarda sevilən mahnını Sahib İbrahimoğlunun aranjimanında yenidən dinləyicilərin ixtiyarına verəcəm.

- Aradan uzun illər keçib. "Dönə-dönə"ni üstələyə biləcək mahnı olmayıb yəni?

- Yox. O ruhu, o hissləri tapa bilmirəm. Ona görə də ürəyimi muğamlarla soyuduram.

- Bir çox aktyor və müğənnilərimiz dolanışıqdan şikayət edərək xaricə üz tutur. Dəvət alsanız, siz də razı olardınızmı?

- Mən tez- tez xarici səfərlərdə oluram: dəfələrlə Almaniyada, Norveçdə olmuşam. Almaniya diasporunun rəhbəri Ramin müəllimdən yenidən konsert çıxışı ilə bağlı dəvət almışıq. İrana həftəlik "Xanımlar üçün konsert" ziyafət gecəsinə dəvətliyəm. Amma maraqlısı budur ki, xaricdə uzun müddət qala, Azərbaycansız yaşaya bilmirəm.

Mənim üçün əsas övladım üçün qoyduğum addır...

- Hansı ifalar ruhunuza daha yaxındır?

- İfa etdiyim bütün mahnılar ürəyimdən bəhrələnir. Bütün ifalarım ruhuma yaxındır. Mən səmimiyyətimlə, gözəl ifamla sevilirəm. Bir çoxları geyim tərzi ilə, yaxşı pul qazanmaqları ilə gündəmdə olur. Amma mənim üçün əsas hesab edilən övladım üçün qoyacağım addır. Arzum belədir ki, mən həyatda olmayanda, ifamı dinləyən insanlar desinlər: "Allah rəhmət eləsin, gözəl oxuyub".

Var gücümlə çalışıram ki, xalqın əmanəti hesab edilən muğamı layiqincə insanlara çatdırım.

- Gənc müğənnilərdən kimləri bəyənirsiniz?

- Zamiq Hüseynovu dinləyirəm, Eltonu, Abbas Bağırovu. İlqar Muradovun ifasını çox sevirəm.

- Bəs yaşlı nəsildən?

- Yaşlı nəsildən müəlliməm, dahi sənətkar Şövkət xanım Ələkbərovanı, Rübabə Muradova və gözəl sənətkar Arif Babayevi dinləyirəm.

Oğlum general olacaq...

- Oğlunuzun sənət yolunuzu davam etdirməsini istərdinizmi?

- Xeyr. Qətiyyən. Bizim sənət psixoloji baxımdan olduqca ağırdır. Oğlum buna tab gətirə bilməz. Həm də onun öz arzusu var: general olmaq!