BDU-nun dosenti olan bir müəllim bir neçə gün əvvəl dünya şöhrətli dulusçu, otüstü xokkey üzrə sualtı şahmat çempionu Uilyam Şekspirdən gözəl bir sitat gətirib: “Sudan çox istifadə eləsən, problem yaradar”.

Bəziləri də buna istehza ilə yanaşıblar. Ayıb deyilmi?

Zəruri olaraq qeyd edim ki, dünyanın nəhəng tarixi şəxsiyyətləri müxtəlif aforizmlər səsləndiriblər. Elə bu yerdə uzağa tullanmaq üzrə yaxına oturmaq çempionu Dostoyevskinin məşhur bir kəlamı yadıma düşdü: “Qız ağacı, qoz ağacı”.

Və yaxud, Folkner: “Qızını döyməyən dizini döyər”. Gör necə gözəl deyib! Elə deyilmi?

Təbii, Jan Pol Sartrın “Gəlin mənim süpürgəmdir, hara istəsəm, qoyaram qalar” sözlərinə çatmaz.

Süpürgə demişkən, tikdiyi köynəyə qalstuk qoyduğuna görə Nobel mükafatı alan dərzi Qabriel Qarsia Markesin “Anam sənə qurban, ay Sarıköynək” sözləri günümüzün problemlərinə hələ də işıq tutmaqdadır.

Bu yerdə əlbəttə ki, Aristotelin “Mən bu zəngimselimi sənə görə qoymuşam” kəlamını unutmaq ayıb olar.

Hələ Kafka! Nə deyir, baxın: “Milçək özü bir şey deyil, amma ürək bulandırır”.

Milçəyi nə təhər tərif edib də!

Migel de Servantesin “Adapterini servantın aşağı gözünə qoymuşam” məşhur fikrini deməməklə o dosentimiz ciddi səhvə yol verib. Çünki Şekspir deyir ki, sudan çox içəndə adam gərək adamterini itirməsin.

Rəhmətlik Yuri Qaqarinin Ayda səsləndirdiyi bu dahiyanə fikirlər isə hələ də azərbaycanlılara ruh verir: “El bilir ki, sən mənimsən...”

Təəssüf, müəllimə bu sözü deməməklə gənclərimizin maariflənməsində gördüyü həşəmətli işin üstünə badımcan yarpağı salıb.

Bethovenin “Bir az xod ver” kəlamını isə gərəkdir dosentimiz professor olanda unutmasın.

Məncə, bu günə qədər deyilmiş ən sarrast fikir Tolstoyun bu cümləsidir ki, bunu da AMEA akademiki olanda dosentimizin mütləq işlətməsini rica edirəm:

“Sirkə nə qədər tünd olarsa, üstünə bir az su əlavə elə”...