İlqar Musayevi çoxları tanıyır. Müasir dövrümüzü əhatə edən bir sıra filmlərdə baş qəhrəman obrazını canlandıran aktyorumuz bu dəfə Axar.az-ın qonağı oldu. Suallarımdan qismən də olsa, yayınmağa cəhd edən istedadlı aktyorumuz özünü tam fərqli ampluada təqdim etdi.

İlqar Musayevlə müsahibəni təqdim edirik:

Bu, sənətə vurula biləcək ən böyük zərbədir

- Uzun illərdir aktyorluq fəaliyyəti ilə məşğulsunuz. Peşənizdə nəyi sevir, nəyi qəbul etmirsiniz?

- Aktyor olmaq və aktyor kimi çalışmaq – bunlar fərqli anlamlar daşıyır. Peşəkar aktyor olmaq üçün illərin təcrübəsi azdır. Bunun üçün gərək həyat təcrübən də olsun. Məşhurluğumla fəxr etmirəm, sadəcə, sevinirəm ki, tanıyırlar və hörmətlə yanaşırlar. Amma məni üzən bir faktı açıqlamaq istərdim: get-gedə bayağılaşırıq. Bu, bizim sənətə vurula biləcək ən böyük zərbədir.

- Həyat təcrübəsindən danışdınız. Təcrübəniz yetərincədirmi?

- Deyərdim ki, əlli-əlliyə. Hər halda uzun müddət ailəli və üç uşaq atası olmağım rollarıma daha həssas yanaşmağıma imkan yaradır. Olduqca çətin obrazlarım olub. Onların əksəriyyəti vətənpərvərlik mövzusunda çəkilib.

- Elə isə vətən mövzusunda çəkildiyiniz filmlərin içərisində ən çox sevdiyiniz film hansıdır?

- Filmlər sanki övladlarımdır. Ayırmaq olmur. Vətənpərvərlikdən bəhs edən filmlər silsiləsində Vahid Mustafayevin "Yaddaş" filmində Əli rolunu canlandırmışam. "Xoca" filmində baş rolda yer alan qəhrəman Ələkbərin obrazını yaratmağa çalışmışam. Eləcə də, Qarabağla bağlı "Bulağıstan" filmində yer almışam. Hər biri mənim üçün əzizdir. Çəkiliş meydançasında yer alanda insan sanki əsl döyüş meydanına atılır. Həmin an mən şəxsən döyüş bölgəsində yaşaya biləcəyim həyəcan hissinə bürünürəm.

- Bildiyimiz kimi, tək kinoda deyil, həm də teatrda bir sıra yaddaqalan obrazların yaradıcısı kimi tanınırsınız.

- Bəli, uzun illərdir ki, Amaliya xanım Pənahovanın rəhbərlik etdiyi Bələdiyyə Teatrının aparıcı aktyor heyətində çıxış edirəm.

"Bələdiyyə"nin binası yoxdur...

- Təəssüf ki, Bələdiyyə Teatrı haqqında məlumatım azdır. Bizimlə teatrınız haqda bilgilərlə bölüşərdiniz.

- Teatrımız haqqında ona görə az məlumatlısınız ki, Bələdiyyə Teatrının binası belə yoxdur. Dəfələrlə Amaliya xanım müvafiq icra orqanlarına müraciət etsə də, onun səsinə səs verən tapılmadı. İnanın ki, biz aktyorlar o dərəcədə acınacaqlı və ağır şəraitdə məşq edirik ki, çox vaxt bu bizim sağlamlığımıza ziyan vurur.

- Lakin bütün sıxıntılara baxmayaraq, teatr premyeralar təşkil edir?

- Bəli. İyul ayının 3-də "Cehizsiz qız" tamaşası oynanıldı və mən orada Paradov obrazını canlandırdım. Məcburi olaraq qəza şəraitində məşqlər keçirsək də, tamaşalarımız anşlaqla keçir. Biz Ukrayna, Rusiya, Türkiyə, Gürcüstan, Polşa və İranda qastrol səfərlərində oluruq. Bütün uğurlarımıza baxmayaraq, yetərincə diqqət görmürük. Amma teatr rəhbərliyi və aktyor heyəti adından bir daha lazımi icra orqanlarına müraciət edirəm: bizi yeni bina ilə təmin etsinlər, hələ oynanılacaq o qədər tamaşalarımız var ki!

- İlqar bəy, teatr və kino - hansı daha çox məsuliyyət tələb edir?

- Teatrda aktyor çalışa-çalışa teatr sahəsini mənimsəyir. Kinoda isə bu tam fərqlidir. Teatr canlı kütlə ilə təması sevirsə, kino daha çox nostalji və avanqard çalarlarla aktyor həyatına bəzək verir. Konkret olaraq isə bunu deyə bilərəm: filmdə hər hansı bir səhnəyə yenidən düzəliş verib oynaya biliriksə, teatrın məsuliyyəti və həyəcanı daha böyükdür.

Çəkildiyim seriallara belə baxmıram...

- Müasir filmlərimiz bir aktyor kimi sizi qane edirmi?

- İnanın ki, mən çəkildiyim seriallara belə baxmıram. Qorxuram ki, o saat səhv detalları taparam. Təbii ki, tamaşaçı bunu bir o qədər hiss etmir. Amma yaradıcı insan hər hansı bir çəkilişi izləyərsə, o ilk olaraq təqdimata tənqidi mövqedən yanaşacaq. Mən film izlədikdə, ya kölgəni hiss edirəm və ya bum nəzərimdən qaçmır. Odur ki, çalışıram baxmayım və tam qəti olaraq söyləyirəm: daha güclü işlər görə bilərik, amma nədənsə hələlik gözləmə mövqeyindəyik.

- Tarixi filmlərin Azərbaycanda az çəkildiyi haqqında kino tənqidçiləri dəfələrlə rəy söyləyiblər. Sizcə, müharibə yolu ilə addımlayan ölkəmizdə tarixi və sənədli filmlər hansı səbəbdən ikinci plana keçib?

- Sualınıza öz yaradıcılığımda qazandığım nəticələri sadalamaqla cavab verirəm. İctimai Televiziyanın ərsəyə gətirdiyi 7 sənədli filmdə çəkilmişəm, Mehriban Ələkbərzadənin "Qara bayram" tarixi filmində Şaumyanı canlandırmışam. Heydər Əliyev haqqında "İnsanları xilas etməyə gedirəm" filmində yer almışam. Aqil M. Quliyevin çəkdiyi " Kubinka" filmində Stalin obrazını yaratmışam. Hazırda Milli Televiziyanın təsis etdiyi Xəlil Rza haqqında 5 seriyadan ibarət filmdə çəkilmişəm.

Ümumiyyətlə isə, müstəqilliyimizə qədəm qoyduğumuz gündən bu yerə qədər sənədli və tarixi filmlər indiki qədər çəkilmirdi. Bu işə münasibət olduqca ciddidir.

- Seriallarda çəkildiyiniz haqqında danışdınız. Necə düşünürsünüz, Azərbaycan rejissoru nə zamansa dünya tamaşaçıları qarşısına populyar biri kimi çıxa biləcəkmi?

- Serial çəkilişində tək rejissor işi ilə kifayətlənmək azdır. Burada yaxşı ssenari və aktyor işi əsasdır. Lakin bir həqiqəti qeyd edim ki, dünya izləyicisi Azərbaycan serialını izləyə bilməsə də, azərbaycanlı aktyorların çıxışı ilə təqdim olunan filmləri izləyir və izləyəcək.

Rusiya gömrük işçiləri mənə dedi ki...

- Xarici seriallarda yer aldığınıza işarə edirsiniz?

- Tək özümdən bəhs etmək istəmirəm, çünki bizim istedadlı aktyorlarımız yetərincədir. Lakin bir məlumatı nəzərinizə çatdırım ki, mənim 2013-cü ildə Rusiya Televiziyası tərəfindən dəvət aldığım və baş rolda çəkildiyim serial inanılmaz uğur qazandı. Hətta mən Azərbaycana geri qayıdarkən, Rusiya gömrük işçiləri mənə "bizim məşhur aktyorumuz" deyə fəxrlə müraciət edirdilər.

- Amma siz onların deyil, bizim aktyorumuzsunuz!

- (Gülür) Hə, elədir. Amma, növbəti təkliflərdən də imtina etməyəcəm. Üstəgəl, bir sirri də açıqlayım, onlar bizim 5 seriyamızı əvəz edə biləcək qonorarı yalnız bir seriyaya təklif edirlər ki, bu da olduqca əlverişlidir. Mənim xarizmatik aktyor olduğumu vurğulayan rus rejissorlar sonradan da işbirliyimizin olacağını dəfələrlə qeyd ediblər.

- Bizə bu serial haqqında bəhs edərdiniz.

- "Jasmin" serialı gənc qızın həyatından bəhs edir. Ümumilikdə isə sevgi macəraları ilə bol bir çəkilişdir. Bu serialın çəkilişi 2013-cü ildə başlayıb.

Rus aktrisası ilə intim səhnələr...

- Məndə olan məlumata görə, serial başdan-ayağa sizin iştirakınızla "isti" səhnələrlə boldur.

- Bu, Rusiya tamaşaçısı üçün adi haldır. Təbii ki, əgər biz sevgililər obrazını canlandırırıqsa, orada öpüşmə və qucaqlaşma səhnələri də istisna deyil. Mən tanınmış gənc rusiyalı aktrisa Natalya Dvoreskaya ilə yetərincə intim səhnələr canlandırmışam.

- İcazənizlə sizdə narahatlıq yarada biləcək bir sual ilə müraciət edim. Mümkündürmü ki, insan ünsiyyətdə və təmasda olduğu insana qarşı tamamilə laqeyd olsun?

- Əlbəttə, mümkün deyil. İstənilən aktyor bunu qeyd edə bilər ki, öpüşmə və qucaqlaşma səhnələrində ani də olsa, qığılcım yaranır. Bəzən bu qığılcım böyük alova da çevrilə bilər və aktyorlar uzun müddətli eşq yaşaya bilərlər.

- Elə isə Axar.az oxucuları üçün olduqca maraqlı olar: İlqar Musayevin səhnə həyatında çoxmu "alovlar" yaranıb?

- (Gülür) Əvvəlcədən deyim ki, məni həyat yoldaşımla dalaşdıra bilməyəcəksiniz! O ki qaldı sualınızın cavabına, bunu söyləyə bilərəm - tam səmimi deyirəm, qığılcım olub, o da ki ani.

Aktyorluq əla peşədir, ancaq...

- İnanın ki, həyat yoldaşınızla münasibətlərinizi pozmaq niyyətim qətiyyən yoxdur. Sadəcə olaraq, xanımınızın o ani qığılcımlara reaksiyası olduqca maraqlıdır.

- O mənimlə ailə qurduqda bilirdi ki, aktyorla evlənir. Odur ki, biz bir-birimizi anlayırıq. Və mən bir həqiqəti qeyd etmək istəyirəm ki, ailəmi, həyat yoldaşımı heç kimə dəyişmərəm.

- Bəlkə də bu sualı sizə əvvəldə verməli idim, amma nədənsə məhz sonda ünvanlayıram: seçdiyiniz peşədən razısınızmı?

- Ailəmizdə bacım da yaradıcı insandır – rejissordur. Təsəvvür edin ki, bacımla uşaqlıqda vikinqlərdən bəhs edən filmə baxardıq, sonra isə özümüzə qoşun düzəldərək, bir-birimizlə mübarizə aparardıq. Biz artıq o dövrdən bu sənətin sehrinə düşmüşdük və uşaq beynimizin incəliyi ilə nəyin nə olduğunu və necə baş verdiyini, təbii ki, dərk etmirdik. Daha sonralar tar sinfinə getməyim və gitarada ifa etmək bacarığım mənə yaradıcılıq işimdə çox böyük köməklik göstərdi. Təsəvvür edin ki, tanınmış insanlarla bir səhnədə yer almaq və onlarla yanaşı sənət yolunu bölüşmək nə deməkdir. Mən bunu "Qorxma, mən səninləyəm" filmində gözəl şəxsiyyət və yaradıcı insan Polad Bülbüloğlu ilə çalışdıqda hiss etdim. Ümumiyyətlə, aktyorluq əla peşədir, ancaq bir balaca maddi məsələ baxımından irəliləyiş olsa, demək olar ki, hər iş yolundadır...

- Müsahibəni bəyəndinizmi?

- Həyəcanlı idim. Amma sizinlə danışdıqda narahatlığım yoxa çıxdı, suallar xoşuma gəldi, öz cavablarımı isə bəyənmədim. Ümumiyyətlə, özümdən heç bir vaxt razı qalmıram. Şairin sözü yerinə düşür: bircə ondan razıyam ki, özümdən narazıyam...