Sosial şəbəkələr həyatımızın ayrılmaz hissəsinə çevrilib. Qəbul edib-etməməyimizdən asılı olmayaraq, onlar həyatımızda müəyyən rol oynayır. Çoxumuz hər gün azından 15 dəqiqəmizi Feysbuk, İnstagram, Vkontakte, Tvitter kimi sosial şəbəkələrdə keçiririk. Hansı məqsədlə sayta daxil oluruq-olaq, səhifəni açarkən rastlaşdığımız paylaşım və yazılar əhvalımıza təsir göstərir.

Deyəsən, son dövrlərdə müşahidə olunan kütləvi aqressiyanın səbəblərindən biri hər kəsə fikrini müstəqil ifadə edə bilmə azadlığı verən sosial şəbəkələrdir. Elə adamlar var ki, onlara yalnız düşünmə azadlığı vermək kifayətdir.

Nə başınızı ağrıdım, mövzum sosial şəbəkələrdə tez-tez rast gəldiyimiz zəhər tuluğu funksiyasını yerinə yetirən istifadəçilərdir. Adətən, orijinal ləqəbləri ilə diqqəti çəkən bu istifadəçilər – əksərən xanımlar – hər birimizin ən azı bir dəfə əsəblərini korlamağa müvəffəq olub. Düzü, insanları seçdiyi ləqəblərə və sahib olmadığı zövqə görə qınamaq mənlik deyil. Məsələ "Milaşka filankəs" və ya "Şirinka bəhmənkəs" adlarının pozduğu estetik zövqümüz deyil, məsələ bu ləqəbli xanımların bəşəri ideyaları, mənəvi yüklü məsələləri müzakirəyə buraxması və aqressiv sayıqlamaları ilə subyektivliyin dibinə vurmasıdır.

Hər paylaşılan gözəl xanım fotosunun altında mütləq "Bunun nəyi gözəldir? Bu lap..." - kommentini niyə görürük? Gənc istifadəçi xanımlar niyə belə kobud, adamayovuşmayan olmaqla yanaşı, həm də dahilik iddiasındadırlar? Niyə hər müasir görünən, əyləncəli həyatı paylaşdığı fotolarından məlum olan, şən yaşayan və daima gülümsəyən xanımların fotoları Tükəzban brendinin məhsulları tərəfindən təhqir olunur? Həyatı türk seriallardan ibarət olan xanımlar yaşamaq istədikləri həyatı başqalarında görəndə konservativlik kəlağayısının altına sığınır və Həcər anamızdan nümunə gətirirlər. Bu primitiv əxlaqdan, ya da qatı konservativlikdən irəli gəlir? Xeyr, burda nə ülvi dəyərlər, nə tabular və nə də ali milli-mənəvi dəyərlər yük daşıyır. Burda artıq qadın xisləti işə müdaxilə edir.

Gəlin, adicə bir misal gətirim, görün düz deyirəm, ya yox. İşlərinizin yolunda getdiyi, məişət həyatınızda hər şeyin qaydasında olduğu, sevdiyiniz şəxsin yanında olduğunuz və özünüzü xoşbəxt hiss etdiyiniz zamanlardan birini yada salın. Sizi hansı qüvvə sosial şəbəkədə paylaşılan hər hansı bir fikrə qarşı çıxmağa və ya cazibədar qadın şəklinin altında ağız büzməyə məcbur edə bilər? Gəlin etiraf edək ki, rus demişkən, həyatımızda hər şey qaydasında gedəndə "ne do etogo bıvaet", düzdür? Onda məntiq müəlliməmiz demişkən, bu məsələdən çıxan məntiqi əqli nəticə hansıdır? Bu yazıq qızcığazların şəxsi həyatlarının olmaması, cəmiyyət tərəfindən sıxışdırılmaları, normal dostlara sahib olmamaları, söz demək ixtiyarını yalnız Feysbukda əldə etmələri. Hə, baxın, bu dəqiqdir. Adamlar var ki, düşündüklərini – bu daha çox özünü nihilist kimi aparan, amma İvan Sergeyeviçin varlığından xəbəri olmayanlarda müşahidə olunur – subyektiv fikirlərini nə ailə üzvləri arasında, nə yoldaşları arasında dilə gətirə və müdafiə edə bilmir. Ya ona görə ki, ona heç ağzını açmağa imkan vermirlər, ya da buna cəsarəti çatmır. Amma sosial şəbəkə daha təhlükəsiz, daha az üzqızardıcı və daha ekzotik gəlir.

Heç vaxt unutmaram, akademiyada təhsil alarkən oranı 1 il öncə bitirmiş, amma hər gün tələbələrdən öncə akademiyanın binasına gələn bir məzun var idi. Olduqca yazıq, natamam, bədbəxt və utancaq görünüşlü bu gənc özü üçün müəyyən normalar müəyyən edib bu normaları tanımaq istəməyənlərə hücum edirdi. Özünü nihilist adlandırsa da, əslində özü də bilmədən heç nə idi. Heç kim yox a, heç nə. Akademiyada başıaşağı, sakit, utancaq kimi tanınan qəhrəmanım axşam sosial şəbəkələrdə təhsil müəssisələrinin, müəllimlərin, hakimiyyətin, tələbələrin, vətəndaşların, yaşayan və nəfəs alan hər şeyin ünvanına nalayiq sözlər yazırdı. Bunu isə nümayişkəranə göstərir, hər söhbətə başını soxur, hər məsələdə öz şikəst mövqeyini ortaya qoyurdu. Bilirsiniz niyə? Çünki ailəsində ona "kişi ol" deyirdilər. Çünki dostları onu "mavi" adlandırırdı. Çünki sevdiyi qızdan dəfələrlə "yox" cavabı almışdı. Çünki ali təhsilini başa vurub özünə nə iş, nə də bir məşğuliyyət tapa bilmişdi. O, haqlı idi, bütün dünya isə onun bədbəxtliyində günahkar. Belə insanlara adi "Feysbuk istifadəçisi" deyib keçmək düzgün deyil. Bu insanlar neqativ enerji burulğanıdır. Onlar bizim ruhumuz üçün potensial təhlükə mənbəyidir.

Söyüş və nalayiq sözlərdən söhbət düşmüşkən, son zamanlar müxtəlif səhifələrdə istifadəçi müzakirələri zamanı çoxsaylı söyüşlərlə rastlaşırıq. Bu nədən irəli gəlir? Normal görünüşlü, gənc və sağlam oğlanlar niyə bütün günü öz orqanlarını hər məsələyə aid edir, niyə tez-tez seksual fantaziyalarından təhqir olaraq istifadə edirlər? Bu gənclərin dərdi nədir? Gənclər və yazılan söyüşlər müxtəlif olsa da, onları birləşdirən vahid bir qavram var – natamamlıq kompleksi. Həyatda özünü təsdiq edə bilməyən, sözü keçməyən, hər şeydən və hamıdan bezən gənclər indi sosial şəbəkələr vasitəsilə öz yaşıdlarının tamamilə fərqli və daha yaxşı həyat sürdüklərini görəndə buna tab gətirə bilmirlər. Günümüzün aqressiya mənbəyi məhz budur. Və ya başlıcası…