Kult.az Moskvada yaşayan azərbaycanlı şair Afaq Şıxlının “Bəxtin qürbət adlı sürgünlərində” şeirini təqdim edir:

Başını dik tutub elə yaşa ki,

Hər kəs səndəkini dəfinə bilsin!

Nə dostlar üzülsün çətinliyinə,

Nə də ki, düşmənlər sevinə bilsin.

Ağrıyan belini əymədən yeri

Nə qədər gəlsə də üstünə həyat,

Yorğunluq sıxsa da çiyinlərindən

Ağrı-acıları misralara at.

Qamqalaq edərək arzularını

Yolunda od çatsa xəbis adamlar,

Yansa da ayağın, şux tut özünü

Elə düşünsünlər, qanadların var.

Həsrətin əliylə qapa gözünü

Məhəbbət zamansız qismət olanda.

Şaxtaya, borana şeirlər oxu

Bir günəş nuruna həsrət olanda.

İsti yaşlarını görən olmasın

Qəmli günlərində, dar günlərində.

Desinlər, necə də xoşbəxt yaşayır

Bəxtin qürbət adlı sürgünlərində.

Həmişə ulduz ol, həmişə parla,

Arxanca sürünsün qoy acıdillər!

Başını dik tut ki, şair ömrünün

Dəhşət olduğunu düşünməsinlər!