Avstraliyaya düşən dəhşətli yanğının başqa bir bənzəri də Azərbaycanın ürəyinə düşdü: 10 yaşlı Nərmin Quliyeva xüsusi amansızlıqla yandırıldı.

Bütün ölkə silkələnir, hər kəs səfər olub, qatillərin tapılmasını tələb edir. Amma bəziləri ortalıqda yoxdur.

Onlar kimlərdir?

- Konsertlərdə minlərlə insanın qarşısını çıxaraq “mənim xalqım” deyib sırtıq-sırtıq gülən saxtakar müğənnilər...

- Uşaq evlərinə gedərkən telekanalları da dalıyca sürüyüb özlərini reklam edən, “uşaqlar gələcəyimizdir” deyən məşhur simalar...

- Dövlətdən qrant almaq üçün min cür oyundan çıxan ailə-uşaq hüquqları ilə guya məşğul olan QHT-lər...

- Uşaqların müdafiəsi altında yalançı tədbirlər keçirib pul silən qurumlar...

- Özünü millətin vəkili kimi gözə soxan, ancaq parlament buraxıldıqdan sonra başını torpağa basdıran deputatlar...

- Uşaqların gözəlliyindən, vətəndən şeirlər, əsərlər yazıb pafos püskürən şairlər, yazıçılar...

Siyahını uzatmaq olar.

Yaxşı, bütün ölkənin ziyalılarını keçdik, bəs Tovuzun ziyalıları hardadır? Bu cür həssas məqamda niyə onlar ayaqlarına əziyyət verib hadisə yerinə getmədilər? Səbəb aydındır. Bu insanları xalq, millət maraqlandırmır. Bu adamlar illərlə öz nüfuzlarını və ciblərini düşünüblər.

Təbii, üzrlü səbəbdən gedə bilməyənlər də var, amma ən azından bir ziyalı kimi olaya reaksiya verməli idilər.

Ancaq onlar nə 10 yaşlı Nərmin balanın, nə də Ermənistan silahlı qüvvələri tərəfindən şəhid edilən Fərzalı Fərzəliyevin vəfatına reaksiya verdilər.

Əgər bir ziyalını xalqın şəhidi də maraqlandırmırsa, deməli, onlarla bağlı məsələ bitib. Deməli, bu adamlar bu gündən etibarən yox hökmündədirlər.

Mənim nəzərimdə Nərmini qətlə yetirən cinayətkar Fərzalı qardaşımızı şəhid edən erməni snayperi qədər təhlükəli canidir.

Hər iki “erməni” layiq olduğu cəzanı almalıdır.