Çağdaş Azərbaycan ədəbiyyatında qəzəl janrının parlaq siması olan Əliağa Vahid 1895-ci il fevralın 18-də Bakıda anadan olub. Vahidin ailəsinin sosial vəziyyətinin ağır olması, onun mükəmməl təhsil almasına imkan verməyib. Özünün dediyinə görə, o, qısa müddət dövrünün mollaxanalarından birində təhsil alır. Daha sonra ehtiyac üzündən təhsilini yarıda buraxan gənc tütün fabrikində çilingər şagirdi işləyir.

​

Vahidin fitri istedadına, təbiətən şair ruhlu olduğuna, bir sözlə, dünyaya şair doğulduğuna heç kim şübhə edə bilməzdi. O, bunu hər addımında özü istəmədən sübut edirdi. Füzuli, Seyid Əzim ənənələrinin üslub davamçısı olan Əliağa gənc yaşlarından daim mütaliə edər, o dövr üçün gündəmdə olan "Bəsirət", "İqbal", "Tərəqqi" kimi qəzet və jurnalları oxuyardı. Bu mütaliələr tezliklə öz bəhrəsini verir. Qısa müddət ərazində Vahiddə şeirə, sənətə böyük maraq oyanır. Klassik şeir qaydalarını qorumasına baxmayaraq, Vahidin şeir dili çox sadə idi. Nəhəng Füzuli qəzəllərində çətin anlaşılan ərəb-fars sözləri demək olar ki, Vahid məktəbinə yad idi. Bir sözlə, Vahid qələmi, dövrünə qədər yazılan mürəkkəb ifadələri sadələşdirərək qəzəli xəlqiləşdirdi. Məhz bu fəaliyyəti onu xalqa yaxınlaşdırdı və sevdirdi.

Vahid ömrünü rifah içərisində keçirməyib. Sovet rejiminin sərt üzünü görən şair daima ağır təzyiqlərə məruz qalıb. Şərəflə mübarizə apardığı bu təzyiqlərdən Vahid üzüağ çıxdı və 1965-ci ildə gözlərini bu dünyaya əbədiyyən yumdu.