1993-cü il. Bakı dərin bataqlığa doğru yuvarlanırdı. Ölkə hər tərəfdən təhlükələrlə əhatə olunmuşdu. Həm daxili, həm də xarici vəziyyət yenicə müstəqillik qazanan ölkəni artıq çökdürmək üzrə idi.

Meydan kimə xidmət etdiyi anlaşılmayan ünsürlərlə dolmuşdu. Prezident Elçibəy artıq yalnız qalmışdı. Ətrafında olanlardan çoxları onu satmışdı.

Elçibəy son və ən gərəkli addımı atmalıydı. Beləliklə, 1993-cü ildə Heydər Əliyev rəsmən Bakıya dəvət olundu.

Böyük təhdid

Siyasi hakimiyyətdə təmsil olunanların əksəri Heydər Əliyev şəxsiyyətindən ehtiyat edirdi. Çünki xalqın birmənalı olaraq dəstəklədiyi və Azərbaycanı bu çətin vəziyyətdən xilas edəcək yeganə şəxs saydığı Əliyev təcrübəsiz, dövlətçilik təsəvvürlərindən uzaq olanlar üçün təhlükə idi. Üstəlik, ortada ən mühüm faktor yenə də Rusiya idi. Moskva belə bir şəxsin gözlərini müstəqil dünyaya yeni açmış dövlətin başında görmək istəmirdi. Bu, Kreml üçün əsl kabus idi.

Amma bütün oyunlar pozuldu. Tezliklə xalqın dəstəyi ilə Heydər Əliyev ölkə prezidenti oldu. Qısa zaman çərçivəsində ölkə daxilində formalaşan əsas xainlər məhv edildi. Öncə ölkənin cənubunda Talış Muğan Respublikası yaratmaq istəyən Ələkrəm Hümbətov, ardınca isə Elçibəyin Milli Qəhrəman adı verdiyi və Prezidentin qərb zonası üzrə nümayəndəsi səviyyəsinə yüksəltdiyi Sürət Hüseynov zərərsizləşdirildi.

Daha ətraflı Axar TV-nin təqdimatında: