Süleyman Sani Axundovun "Qorxulu nağılları"nı uşaq vaxtlarımda, hələ orta məktəbdəykən oxumuşam.

Yaddaşımda ilişib qalan, təfəkkürümün süzgəcində çalxalanan bu nağıllardan yaman qorxardım. Qış gecələrinin maraqlı nağıllarına bənzəməzdi bu nağıllar. Bu günlərdə isə S.Saninin qorxulu nağıllarını gerçəkdən yaşadım. Binəqədi rayonunda, mərhum ədibin adına verilən küçə sanki elə o qorxulu nağıllardan bu günümüzə gəlib çatıb. Bu küçə nəinki ədibin adına, elə vaxtı ilə o nağılları oxuyanların hamısına hörmətsizliklə doludur.

Dəfələrlə bu haqda yazsaq da, video və foto görüntülər yayımlasaq da, elə bil ki, bütün bunlar dərin bir quyuya atılmış daşdır. Nə səs var, nə soraq. Haqqında bəhs etdiyim küçənin quyu qədər dərin olmasının fərqinə varsaq, nə səsə səs verən var, nə sakinlərin qarğış dolu hayına hay verən. Binəqədi rayonunun İcra Hakimiyyətinin telefonlarının qulağına elə bil "qulaqcıq" taxılıb.

Bu küçədə hərəkət etmək üçün ya gərək üzgüçülük kursuna yazılasan, daha doğrusu üzgüçülük üzrə usta olasan, ya da ayağına uzun rezen çəkmələr geyəsən. Başqa təkliflər varsa buyurun.

Rayon rəhbərliyi, konkeret icra başçısı Xaləddin İsgəndərov hara baxır, deyə soruşmayacağıq. Məlumdur ki, hara baxsa da, bu küçəyə gözünün qıyıyla da baxmır. İnanıram ki, heç "Axar.az" saytına da baxmayıb. Baxsaydı, yayımladığımız vidieo və foto görüntüləri görərdi, ürəyində bir tərpəniş olardı. Bir rəhbər olaraq yox ha, Süleyman Sani Axundovun "Qorxulu nağıllar"ını vaxtı ilə oxumuş məktəbli kimi bu küçədəki görüntülərdən təşvişə düşə bilərdi. Buranın qorxulu nağıllarının personajları üçün əsas məskən olduğunu bilərdi. Amma səhv də edə bilərəm.

Təxminən 1 ay bundan qabaq küçənin "Dərnəgül" istirahət parkına tərəf olan başlanğıcında yeni tikilmiş, hələ adqoydu mərasimi keçirilməyən şadlıq evinin qənşərinə 60-70 metrlik yeni asfalt döşətdirməzdi. Hətta ətrafda genişlik olsun deyə küçənin kənarındakı bir neçə ağacın doğranmasına, qalanlarının dibini isə asfaltla bərkitməyə göz yumulmazdı. Görününr, bu "baxış" hansısa "baxışlar"ın təmasında xumarlanıb.

İnsanların qayğısına qalmaq, onların istifadə etdiyi küçələri təmir etdirmək rayon rəhbərliyinin maraqları daxilində deyil, deyəsən. Acından mədələrində qaytarmağa bir şey tapılmayan Somalinin küçələri Binəqədi rayonunun 7-ci mikrarayonundakı S.S.Axundov küçəsindən daha təmiz və abaddır. Cənab başçı inanmırsa, küçənin bizim saytımızda yayımlanan foto və video görüntülərinə baxsın.

Sonra da Somaliyə, Nigeriyaya, Hondurasa, Tanzaniyaya, Namibiyaya–zada baxmasın. Elə özünün yaşadığı evin, bağın, bağçanın ətrafına çəkdirdiyi asfalta fikir versin və… fikrə getsin bir qədər, desin "əziz körpələr, dərsə gedən bir uşaq, çıxma buz üstə qoçaq, buz əriyer sel olar, küçəniz bir göl olar, ayaqqabınıza dolar, sizi qızma aparar, ananız kədərlənər, qəmlənər gözü dolar, məxləs, ehtiyatlı olun. Məktəbə gedəndə ata-analarınızın belinə minin ki, küçəni o tərəf-bu tərəfə keçə biləsiz. Ya da rayonlarda qohumlarınız varsa, deyin ki, bir-iki eşşək göndərsinlər arxı keçənəcən "day" deməyə".

Hə, bizim hər günümüz beləcə, qorxulu nağıllar dəryasında üzməklə keçir. Avtobuslar sualtı qayıqlara bənzəyir. Küçə isə Dardanel boğazını xatırladır. Dardaneldə gəmilərin çoxluğundan tıxac yaranırsa, S.S.Axundov küçəsində bataqlıqdan, yolun keçilməz olmasından sürücülər avtomobillərini idarə etməyə çətinlik çəkir.

Bu arada xüsusi ilə qeyd etmək istəyirəm ki, yolun yararsız, bərbad olmasına görə şəxsi avtomobilimə dəyən maddi ziyana görə Binəqədi rayon İcra Hakimiyyətini məhkəməyə vermək qənaətinə gəlmişəm. Hələlik avtomobil təmiri ustaları rayon səlahiyyətlilərinin səhlənkarlığı ucbatından yolun bərbad hala düşməsinə görə avtomobilimə dəyən zərəri hesablayır.

Amma fikrimdən daşına da bilərəm. Əgər RİH-i böyük ədibin adına verilən küçəni bataqlıqdan, çirkabdan təmizləsə.

Təmizləsə də, bu qorxulu Sani nağılları bitsə…