Hazırda iqtisadi böhranla əlləşən Yunanıstanın tarixinə baxanda adamı vahimə bürüyür. Antik dövrdə filosofları, mədəni inqilabları ilə dünya tarixində böyük dönüş edən Yunanıstan bu gün xəritədən silinmək təhlükəsi ilə üz-üzədir.

Olimpiya oyunlarının vətəni hesab olunan ölkə hər il milyonlar qazandıran bu mötəbər idman turnirindən bir qara qəpik də qazanmır.

Fərqli-fərqli tanrıları ilə dünya mifologiyasında, dini görüşlərində mühüm yer tutan yunan xalqı, vallah, bu gün heç Allaha da inanmır.

Əvəzində Səudiyyə Ərəbistanı hər il Həcc ziyarətindən milyardlar əldə edir. Ondandır ki, düz 11 sentyabrda və daha sonrakı tarixlərdə Məkkədə bədbəxt hadisələr baş verdi. Bu dəfə Abbasqulu bəy Kərbəlayının nazı ilə çox oynamadı. Böyük qızıl teştlərdə plov içində gəzən ərəb şeyxlərinə görə nə qədər adam qan qusdu... Sonra heç nə olmadı – dünya birliyi bu həyasızlığa yenə də susdu.

Hazırda Yunanıstanın əzəli missiyasını Yaponiya yerinə yetirir. Yunanıstan antik dövrün Yaponiyasıdır və əgər tarix boyu müharibələr, planlanmış siyasi proseslər olmasaydı, bu gün yunan xalqı sayəsində ölümsüzlük də kəşf olunmuşdu, hələ üstəlik, başqa planetdə həyat da qurulmuşdu.

70 il əvvəl iki atom bombasına məruz qalmış Yaponiya indi iqtisadiyyatına görə dünyada ikinci-üçüncü yeri tutur, amma planetin düşünən beyinləri – yunanları mayyalıların aqibəti gözləyir. Əslində, hər şey çox sadədir: dünya ölkələri ABŞ və Böyük Britaniyanın maraqları çərçivəsində hərəkət etməlidir.

Dünyanı idarə edən rəhbər sinfin nümayəndələri kapitallaşan dünyada dayaqlarını möhkəmləndirmək üçün böyük şirkətləri öz tərəflərinə çəkməyə başladılar, onlara maliyyə yardımı ayırdılar ki... bunun davamı artıq başqa söhbətin mövzusudur. Dünya rəhbər sinfinin nümayəndələrini kəşf etmək sonuncu dəfə Kennediyə qismət olmuşdu. Onun da aqibəti bəllidir. Əslində, Karib böhranı kimi dəhşətli bir xaosu çözən Kennedi üçün dünyanı idarə edən rəhbər sinfi kəşf etmək elə də çətin deyildi. Sadəcə, sonda gördü ki, kəcavə boşdur.

Dünyanın Qarabağ münaqişəsinə aid də əsaslı planları var.

Deyirlər, bir dəfə erməni Rusiyada həmyerlimizə deyib ki, "siz çox böyük xalqsınız. Biz Böyük Ermənistan xülyası qurmuşduq, siz onu gətirib bir boşqab dolma həddinə çıxardınız. Biz artıq Böyük Ermənistan yox, dolma eşqinə düşmüşük".

Bax, dünya siyasi sistemi də beləcə idarə olunur. Zaza Uruşadzenin "Naringilər" filmində belə bir səhnə var: Bir-birini öldürməyə çalışan iki düşmən məcbur olub bir süfrədə yemək yeyir. Ev sahibi onları bir süfrədə birləşdirir. İndi dünya da Ermənistan və Azərbaycanı bir süfrəyə – dolmanın ətrafına gətirib. Ancaq bunun "nuş"luq canı yoxdu...