60-cı "Avroviziya" mahnı müsabiqəsində ölkəmizi təmsil edən Elnur Hüseynov Türkiyənin "Hürriyət" qəzetinə müsahibə verib.

Axar.az həmin müsahibəni təqdim edir:

– "O Səs Türkiyə"də birinci olduqdan sonra Azərbaycanı "Avroviziya" musiqi yarışmasında təmsil etmək təklifi aldın. Təklifi alanda nə düşündün?

– Hər şey çox tez baş verdi. Bir müsabiqədən yeni çıxmışdım və başqa bir yarışmaya qatılmağımı istədilər. Nəticə olaraq hər iki layihə kifayət qədər nüfuzludur. Bu səbəbdən həyəcanlı idim.

– 2008-də "Avroviziya"da Azərbaycanı təmsil edib səkkizinci olmuşdun. Səncə, "O Səs Türkiyə"də birinci olmağın sənin yenidən "Avroviziya"da iştirakın üçün zəmin yaratdımı?

– Bəlkə də. Əlbəttə ki, "O Səs Türkiyə"dəki performansım və qələbəmin müəyyən qədər rolu ola bilər...

– Rusiyalı "The Voice"a da qatıla bilərdin, amma "O Səs Türkiyə"ni seçdin. Niyə?

– Amsterdamda oxuyarkən dostlarım mənim adımdan video göndərmişdi Rusiyadakı yarışmaya. Amma orda iştirak etmək istəmirdim.

– Səbəb rus dilidir?

– Yox, rus dilini bilirəm. Əlbəttə ki, rusca mahnı da oxuya bilərəm, amma istəmədim. Türkiyə daha çox diqqətimi çəkdi. Türkiyə bizim qanımızdır. Biz iki dövlət, bir millətik.

– Rusiyada qalib gəlməyin karyeran üçün daha perspektivli olmazdımı?

– Bəlkə də... Amma əsas olan insanlar arasındakı duyğulardır. Mənim ürəyimcə olan Türkiyə idi.

– Bu duyğu qarşılıqlıdır. Türk xalqının gözü, qulağı səndədir. Küçədəki vətəndaşlar sanki bizim adımıza yarışırsan, "Elnur, al mükafatı, gəl" – deyir. Maraqlıdır, bu məsuliyyət sənin üzərində hansısa təzyiq yaratmırmı?

– Əksinə, qürur duyuram. Promo turnirində ikən Stokholmda bir marketə girdim. Bir-iki şey aldım, pulunu verəndə mənə "Elnur, necəsən? Səndən pul alarıq heç?" – dedilər. Çox duyğulandım. Hər şeydən öncə öz gücümüzü hiss edirəm. Heç yerdə yalnız olmadığımı bilirəm.

– Səsvermə ilə bağlı nə deyirsən? "Hour of the Wolf" xaricdə yaşayan türklərin səsini qazanacaqmı?

– Mahnını bəyənən, mənim qalib gəlməyimi istəyən insanlar, yəqin ki, səs verər. Amma mən xüsusi olaraq heç kimdən səs istəmərəm. Mənim üçün verilən səslərdən çox, mənim işimi bəyənmələridir. Səhnədə o hissi çatdıra bilmək, "nə gözəl oxudu!" dedirtmək daha önəmlidir. Ümidvaram, buna nail ola biləcəyəm.

– Nəticə olaraq bu bir yarışmadır, hansısa adi performans və ya konsert deyil. Stressdən gecələr yuxusuz qaldığın olurmu?

– Olur. Hətta gərgin iş rejimindən başım şişib, bir az da səssiz, sakit vaxt keçirmək istəyirəm.

– Səbrin tükənib sanki...

– Bir də gördün, qazandım. Nəticəni eşidəndə də səhnədə huşumu itirərəm. Bilmək olmaz... (gülür)

– Nədir səni bu qədər yoran?

– Promo turnirində idik, ölkə-ölkə gəzdik, hər kəslə danışdıq. O dönəmdə yalnız qalmağım mümkün deyildi. Bu özü də məni yordu. Amma bu yolu nə olur-olsun keçməliyəm.

– Yolu keçsən, nə olacaq?

– Bütün arzu və istəklərimi reallaşdıracam.

– Yarışma bitən kimi İstanbula gəlib albom çıxaracağını eşitdim.

– Düzdür, həm də bir deyil, iki albom birdən.

– Necə yəni?

– Bir albomu Avropada yayımlanması üçün hazırlayırıq. Biri də yalnız türk dilində ifa olunan mahnılardan ibarət olacaq.

– Türk dilini necə bilirsən?

– Vaxt keçdikcə daha yaxşı öyrənirəm. Türkcə danışmağı "Möhtəşəm yüz il"i izləyərək öyrəndim. İndi daha da təkmilləşdirirəm.

– Neçə dil bilirsən?

– Azərbaycanca, türkcə, ingiliscə, rusca, polyakca... Amma türkcə pop mahnılardan başqa türkü oxumağı da bacarmaq istəyirəm. Buna görə Ebrudan kömək istəyəcəm.